در یکشب، سر هفتاد پیغمبر را بریدند و صبح که از خواب بیدار شدند انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است؛ زیرا خداوند به آنها مهلت داد و بعدا انتقام این حرکت را گرفت.
امام حسین (ع) به دلیل جنبه رسانهای و پیامرسانی که مدنظر داشتند، خانواده را همراهشان بردند. آن حضرت از عواقب واقعه مطلع بودند و میخواستند پیام عاشورا فراگیر شود و به گوش همه مردم برسد.
نویسنده کتاب «دزد و شاهزاده» گفت: به هر جایی که میروم با نوجوانان صحبت میکنم، معمولاً کتابهای دینی را میپسندند به شرطی که با قلم روز باشد؛ یعنی ذائقه نسل امروز فرق کرده است.
دکتر مسعود امامی با تاکید بر اهمیت خواست و رأی مردم در تمام مراحل قیام امام حسین (ع) مینویسد : بعد از بیعت گسترده مردم کوفه با مسلم بن عقیل، امام (ع) بسوی کوفه حرکت کرد اما با شکسته شدن بیعت مردم، امام (ع) از قیام برای تشکیل حکومت در کوفه منصرف شد و حتی همراهی با خود را بر خانواده اش هم تحمیل نکرد.
به نظر میرسد عمر بن سعد برای اینکه مانع دیدار مردم با کاروان اسرای کربلا شود، آن بزرگان را از مسیر بادیه عبور داده که مسیری صعبالعبور و سخت بود.